اگر برداشتن کیسه ادرار و وضو گرفتن برای هر نماز امکان‌پذیر نباشد، نماز خواندن با همان کیسه صحیح است.

اما چنین شخصی به دلیل قرار گرفتن در حکم معذور، باید برای هر نماز وضوی جدید بگیرد.
با این وضو، خواندن هر نوع نماز، اعم از فرض و نافله، به صورت انفرادی یا جماعت، در آن وقت جایز و صحیح است.
با این حال، اگر وقت یک نماز بگذرد، وضوی جدید برای وقت نماز بعدی بر او واجب است؛ البته، اگر تخلیهٔ کیسه قبل از نماز امکان‌پذیر باشد، ابتدا باید آن را تخلیه کند.

دلایل:

دارالإفتای بنوری سایٹ کراچی:

الدر المختار وحاشیه ابن عابدین (رد المحتار) (۲/ ۴۲۷):

ہدایہ میں ہے:

“والمستحاضه ومن به سلس البول والرعاف الدائم والجرح الذی لا یرقأ یتوضئون لوقت کل صلاه فیصلون بذلک الوضوء فی الوقت ما شاءوا من الفرائض والنوافل.”

(ج: ۱، ص: ۳۴، ط: دار إحیاء التراث العربی،)

فتاوی شامی میں ہے:

“(‌وإن ‌تعذر ‌القعود) ولو حکما (أومأ مستلقیا) على ظهره (ورجلاه نحو القبله) غیر أنه ینصب رکبتیه لکراهه مد الرجل إلى القبله ویرفع رأسه یسیرًا لیصیر وجهه إلیها (أو على جنبه الأیمن) أو الأیسر ووجهه إلیها (والأول أفضل).”

(کتاب الصلاۃ، باب صلاۃ المریض، ج:۲، ص:۹۹، ط:سعید)

فقط واللہ اعلم

پایان.