سوال:

حکم  تلاوت  قرآن  در مسجد  وقت  نمار  و  وقت  اذان  چطوراست‌؟

پاسخ:

تلاوت  در  مسجد  در  حالی  درست  است‌ که  مزاحم  نمازگزاران  نشود.  و  اگر  مزاحمت  ایجاد کند  مکروه  است‌.

«قال الزحیلی: و یکره رفع الصوت بالذکر ان شوّش علی المصلین عند الحنفیه و الحنابله الا المتفقهه، کما یکره عندهم الکلام غیر المباح، فان کان مما یباح فلایکره ان لم یشوّش علی المصلین».(الفقه الاسلامی و ادلته: ۱/۳۹۶)

و  در  وقت  اذان  اگر  خارج  از  مسجد  باشد  باید  سکوت ‌کند  و  اذان  را  جو‌اب  دهد.  اما  اگر  در  مسجد  بود  باز  هم  افضل  و  مندوب  همــن  است‌ که  در  قرائت  قرآن  توقف  نماید  و کلمات  اذان  را  جواب  دهد.

و  فی  الدر  بعد  نقل  قول  الحلوانی:

« قَوْلِ الْحَلْوَانِیِّ ، وَأَمَّا عِنْدَنَا فَیَقْطَعُ وَیُجِیبُ بِلِسَانِهِ مُطْلَقًا ، وَالظَّاهِرُ وُجُوبُهَا بِاللِّسَانِ لِظَاهِرِ الْأَمْرِ فِی حَدِیثِ ” { إذَا سَمِعْتُمْ الْمُؤَذِّنَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا یَقُولُ } ” کَمَا بَسَطَ فِی الْبَحْرِ»‌.

قال  ابن  عابدین  الشامی  بعد  بحث  طویل  تحت  قوله‌:

«(‌و  الظاهر  وجوبها  باللسان‌)  وَاَلَّذِی یَنْبَغِی تَحْرِیرُهُ فِی هَذَا الْمَحَلِّ أَنَّ الْإِجَابَهَ بِاللِّسَانِ مُسْتَحَبَّهٌ وَأَنَّ الْإِجَابَهَ بِالْقَدَمِ وَاجِبَهٌ إنْ لَزِمَ مِنْ تَرْکِهَا تَفْوِیتُ الْجَمَاعَهِ»‌.(‌رد المحتار: ۱/۲۹۴)