نمازگزار در صورت عذر و ناتوانی میتواند وسط نماز بنشیند و ادامه دهد
سوال:
شخصی معذور است و نمی تواند به صورت طولانی بایستد، حال در نمازهای صبح که قرائت طولانی است، اگر با جماعت نماز بخواند باید نشسته نماز بخواند و اگر تنهایی نماز بخواند می تواند ایستاده نماز بخواند، افضل چیست؟ با جماعت نشسته یا ایستاده و منفردا؟
پاسخ:
شخص مذکور نماز جماعت را با توجه به استطاعت خویش درحالت قیام شروع نموده و سپس می تواند نمازش را در حالت نشسته ادامه دهد.
دلیل:
وفی الرد:
(قوله على المذهب ) فی شرح الحلوانی نقلا عن الهندوانی : لو قدر على بعض القیام دون تمامه ، أو کان یقدر على القیام لبعض القراءه دون تمامها یؤمر بأن یکبر قائما ویقرأ ما قدر علیه ثم یقعد إن عجز وهو المذهب الصحیح لا یروى خلافه عن أصحابنا ؛ ولو ترک هذا خفت أن لا تجوز صلاته .
۲/۶۸۳،ط،دار المعرفه،بیروت،لبنان
وفیه ایضا:
وثم قول ثالث مشی علیه فی«المنیه»،وهو أنه شرع مع الإمام قائما ثم یقعد،فإذا جاء وقت الرکوع یقوم. ویرکع: أی: إن قدر.
T2/۱۶۴،ط،دار المعرفه،بیروت،لبنان
وفی إعلاء السنن:
قال الشامی:وفی «شرح الحلوانی»نقلا عن الهندوانی:لو قدر علی بعض القیام دون تمامه،أو کان یقدر علی القیام لبعض القراءه دون تمامها،یؤمر بأن یکبر قائما و یقرأ ماقدر علیه ثم یقعد،وهو المذهب الصحیح،لا یروی خلافه عن أصحابنا.
۷/۲۰۹،ط،إداره القرآن والعلوم الاسلامیه،کراچی،پاکستان