عمومی شماره استفتاء: #740 ۱۹ خرداد ۱۴۰۰

کسی که در مناسک حج بر او دَم لازم شد و انجام نداد، باید روزه بگیرد

پرسش مطرح‌شده:
سوال: شخصی در  حالت  احرام  حین انجام  مناسک  حج‌، جرمی کرد  و  بر  او  دم  لازم  شد  اما  این  شخـص  برای  خریدگوسفند پول  نداشت  یا  اینکه  از  مسئله آگاه نبود و  به خانه برگشت‌ ،‌ حکمش چیست‌؟   الجواب باسم ملهم الصواب در  این مسئله‌،  درکافی  بودن  صوم  در  صورت  عدم  قدرت  بر  دم‌،  فقهای  […]
پاسخ دارالافتاء مرکزی اهل سنت:

سوال:

شخصی در  حالت  احرام  حین انجام  مناسک  حج‌، جرمی کرد  و  بر  او  دم  لازم  شد  اما  این  شخـص  برای  خریدگوسفند پول  نداشت  یا  اینکه  از  مسئله آگاه نبود و  به خانه برگشت‌ ،‌ حکمش چیست‌؟

 

الجواب باسم ملهم الصواب

در  این مسئله‌،  درکافی  بودن  صوم  در  صورت  عدم  قدرت  بر  دم‌،  فقهای  کرام  اختلاف  دارند، برخی می‌گویند که بر  او  دم لازم  است  و  اگر  ادای  دم  بر  او  به  جهت  فقر  و  ناداری  متعذر  باشد،  دم  برگردن  او  باقی  می‌ماند  اما  برخی  دیگر  از  فقهای‌ کرام  در  صورت  عدم  قدرت  و  توانایی  بر  دم‌، فتوی بر جواز  وکفایت  صوم  داده‌اند  در  این  فتوی‌، رعایت حال  ضعفاء  و  مساکین  است‌.

و  فی  الرد:

«‌وما  فی  الظهریه  من  انه  ان  عجز  عن  الدم  صام  ثلاثه  أیام  ضعف  کما  فی  البحر‌»‌.(رد المحتار:۲/۲۲۸)

قال  الرافعی‌ رحمه الله  فی  تقریراته‌:

«‌(‌قوله‌: و ما فی «الظَّهیریه» من أنَّه إن عجز عن الدم صام ثلاثه أیام ضعیف الخ‌)  ذکر  السندی ما  نصه  قال  الشیخ  محمد  سنبل  اذا لم  یجد  الدم  صام  ثلاثه  ایام ‌کما  فی  المحیط  البرهانی و  الظهیریه  و  نقل  الفارسی  نحوه  عن  الذخیره  قال  و  نقل  شیخنا  نحوه  عن  الاسرار  و  لا ینافیه  ما  فــی  شرح  الطحاوی  و غیره  أنه  یجب  الدم  لایجـزیه  غیره و ینبغی أن یحمل  علی  ما  اذا  اوجده  فما  فی  اللباب و  شرحه  تبعاً  للکبیر  علی  خـلافه و مـا نـی البحر الرائق  أیضاً  ففیه  ما  فیه أهـ  قلت‌:  و  فی  هذا  جواب  عن  قول  صاحب  البــحر  و لم  اره  لغـیرها و  فـی  الفـتوی  بــهذا  رفـق  عـلی  الضـعفاء و المساکین‌»‌.(تقریرات رافعی:۱/۱۶۵)

 

در  پاسخ  به  بخش  دوم  مسئله‌، عـرض  مـی‌شود  کـه  قیمت‌ گـوسفندی  را  بفرستد تا از طرف  او  در  حرم  ذبح  و  تصدق  شود.

و  فی  مناسک  لملا  علی  قاری‌رحمه الله:

«(‌ولو  ترک  من  طواف  الزیاره  أقله‌….فعلیه  دم  و  ان  اعاده  سـقط  ولو  عاد  الی  اهله  بعث  شاه‌) أی  اجزأه  أن  لا یعو‌د  و  لایلزم  العود  بل  یبعث  شاه  أو  قیمتها  لتذبح  عنه  فی  الحرم  و یتصدق  بها».(مناسک ملا علی قاری:ص347)

دبیرخانه مجمع فقهی علمای سراوان بزرگ (دارالافتاء مرکزی)